Hopp til innhold Hopp til hovedmeny

Hjem

> Felles > Bli inspirert > Filmtips

Tate Taylor:

Barnepiken

Cover Barnepiken

Endelig er den her - filmatiseringen av Kathryn Stockett bestselgende roman med sammen navn. Boken grep meg sterkt da jeg leste den sommeren 2010 - hadde knapt tid til å jobbe, spise og annet - så oppslukt var jeg av den. Derfor var jeg veldig spent da jeg endelig kunne sette meg og se filmen - ville den svare til forventningene?

Det gjorde den så absolutt! På mange måter synes jeg at filmen ble sterkere enn boka, så lavmælt som den er. I og med vi sitter her i kalde nord og ikke har levd med raseskille på samme måte, får vi vanskeligheter med å fatte hva det kan føre med seg. Filmen viser det til det fulle. Samtidig blir ikke annen diskriminering (kjønn og klasse) utelatt. Filmen gjør ikke skam på det rike persongalleriet i boka - snarere tvert i mot. Aibileen, Minnie, Skeeter og alle de andre, blir til de grader levendegjort av dyktige skuespillere som fortjener all den ære og oppmerksomhet de har fått - og vil få. Octavia Spencer som spiller Minnie har fått Golden Globe og BAFTA-pris for sin tolkning.

Hva filmen handler om? Les bokanmeldelsen her.

Del på facebook
Grímur Hákonarson :

Sommerland

Cover Sommerland

Varm komedie frå Island

Hovedpersonen Oskar køyrer rundt i ein gammal kassebil med eit plastskjelett på taket. Han bur i eit kråkeslott saman med ei kone som snakkar med dei døde, ein son med usynlege venner og ei dotter i puberteten som synest alt er ganske flaut.

Det går ikkje bra med familiebedrifta og kreditorane vil tvangsauksjonere bort alt dei eig. Men så kjem det to tyske turistar på besøk som er svært interesserte i ein alvestein Oskar har i hagen sin og som tilbyr ein enorm pengesum for å få kjøpe den. Problemet er berre at kona trur alvane er ekte og at desse er kjelda til dei overnaturlige evnene hennar. Ein journalist som hevdar at alt berre er lureri gjer heller ikkje saka betre.

Etter at Oscar har selt alvesteinen blir kona sjuk. Legane klarer ikkje å finne ut kva det er, og Oscar byrjar å lure på om det kanskje er noko mellom himmel og jord som ikkje let seg forklare.

Sommerland (2011) er ein stillferdig film med lavmælt humor og tragikomiske situasjonar. Under ligg refleksjonar og kritikk av kapitalismen sitt mantra om at alt kan kjøpast og at pengar gjer deg lykkeleg – kva skjer med folkesjela når røtene forsvinn? Filmen fungerer bra som eit bilde på utviklinga av den nyliberale mentaliteten på Island, der gamle verdiar blei kasta på sjøen. Nokre gonger blir Sommerland litt for overtydeleg i samfunnskritikken, men den sluttar aldri å vere underhaldande.

Del på facebook
Jean-Pierre Jeunet og Marco Caro:

The city of lost children

Cover The city of lost children

Vakker, mørk og mystisk fransk film frå regissørparet Jean-Pierre Jeunet og Marco Caro.

I denne filmen frå 1995 blir vi ført inn i ei sær verd der normalt liv ikkje finst lenger. Det vonde geniet Krank bur på ei plattform i havet utanfor ein by saman med sine hjelparar; seks identiske klonar, den vesle, sjefete Miss Bismuth og den snakkande hjerna Irvin. Krank manglar evna til å drøyme, og bestemmer seg for å kidnappe born slik at han kan stele draumane deira. Til å gjere jobben for seg hyrer Krank inn kyklopar som i bytte for born får Krank sine spesialkonstruerte auge. Det er berre eitt problem – i dette særs skremmande miljøet vert alle draumar til mareritt.
Universet som blir skapt gir assosiasjonar både til Charles Dickens’ romanar, brødrene Grimms eventyr og Jules Vernes framtidsforteljingar. Det ligg mykje omtanke og magi i dei totalt urealistiske, men heilt fabelaktige handlingstrådane og små tilfeldigheitene som knyttar historia saman. Kven bryr seg vel om at det aldri hadde gått an i røynda? Dette er film!
The City of lost children er ein vakkert fotografert film med imponerande scenografi. Kvar detalj er utsøkt, frå teddybjørnen i opningssekvensen til dei høgteknologiske, men samtidig rustikke apparata som vert brukt i draumelaboratoriet. Dei fantastiske kostymene er designa av moteskaparen Jean-Paul Gaultier, og musikken komponert av Angelo Badalmenti som er mest kjent for å ha laga musikken til TV-serien Twin Peaks.
Filmen er ein estetisk nytelse på fleire plan som eg vil anbefale på det varmaste.

Del på facebook
Thomas Vinterberg:

Submarino

Cover Submarino

Nick (Jakob Cedergren) og den yngre broren hans (Peter Plaugborg) blir i barndommen offer for ei traumatisk oppleving som gir dei varige arr i sinnet. Som vaksen bur ein frustrert og aggressiv Nick på eit herberge og har slått seg på flaska. Han søker trøyst hjå den einsame naboen Sofie (Patricia Schumann) – ho er ei like fortapt sjel som han sjølv.

Lillebroren bur saman med sonen sin Martin (Gustav Fischer Kjærulff) og gir guten all sin kjærleik, men han har eit kjempemessig rusproblem og økonomien til familien heng ikkje saman. Då brørne arvar ein masse pengar etter at mora døyr, ser den yngste broren det som ei muligheit og invisterer pengane i narkosalg. Han er sikker på at det kan gi sonen hans det livet som han sjølv alltid har drøymt om. Ideen får katastrofale følger.

Submarino er eit røfft sosialdrama frå Danmark. Ei sterk og rørande beretning om elendige foreldre og sterke barn. Det er menneske som har nådd botnen i samfunnet, og som prøver å hjelpe kvarandre gjennom ein ubarmhjertig kvardag. Det er ein film om tragiske skjebner, der vi lett kan føle avsky for det karakterane gjer, men likevel føle ein sterk sympati med dei. For i botn har desse menneska ein slitesterk kjærleik til kvarandre og vi kjem dei tett innpå livet. Og sjølv om filmen til tider er sjokkerande og voldsom, er den ikkje utan håp og optimisme.
Submarino bygger på ein roman av Jonas T. Bengtsson med samme tittel.

Regissør Thomas Vinterberg danna saman med Lars von Trier Dogme95-rørsla, for å etablere enklare og reinare produksjon av filmar. Han er mest kjent for dogmefilmen Festen. For filmen Submarino fekk han Nordisk råds filmpris i 2010.

Del på facebook
Cover Exit through the gift shop

Denne filmen ble nominert til Oscar for beste dokumentarfilm i 2010 og den er i sannhet noe for seg selv. Er det en ekte dokumentar eller er dette nok en kunstnerisk satire signert Banksy?

Handling

Filmens hovedperson er Thierry Guetta, en franskmann som har emigrert til Los Angeles. Her livnærer han seg og sin familie ved å selge brukte klær dyrt - som retro, en ganske lukrativ nisje. Hans store lidenskap er videofilming. Grunnen til dette er at en dag da han var elleve år døde moren. Hun hadde vært dødssyk lenge og for å skåne den yngste var det ingen i familien som hadde sagt noe til han. Etter dette har Thierry hatt en manisk trang til å filme alt som skjer.

I 1999 reiser Thierry på ferie tilbake til Frankrike. Der får han kontakt med nevøen sin, gatekunstneren ”Invader” og en ny verden åpner seg for ham. Thierry blir veldig fascinert og bestemmer seg for å oppsøke andre som driver med denne kunstformen for å lage en dokumentarfilm. Etter hvert blir han presentert for flere av de kjente kunstnerne, blant andre Shepard Fairey som har laget de ikoniske valgkampbildene i rødt, hvitt og blått av Obama. Thierry får være med når de setter opp arbeidene sine i byene, ofte i ly av mørket. Det følger alltid spenning med for gatekunst blir oftest sett på som vandalisme av det etablerte samfunnet. Å ha god kondisjon er absolutt en fordel om politiet skulle dukke opp.

Omsider får Thierry også møte Banksy, den mest anonyme og likevel den mest kjente av dem alle. Hans ofte enkle og humoristiske billedspråk evner å konfrontere oss med dypereliggende strukturer i samfunnet, om undertrykking, utbytting og maktmisbruk. Det oppstår et vennskap mellom de to og når det viser seg at Thierry overhodet ikke har kunnskap om hvordan man redigerer en film, er det Banksy som tar over for å redde prosjektet.

Om filmen

Thierrys film om gatekunst og Banksy, blir Banksys film om fenomenet Thierry Guetta. Eller handler det egentlig ikke om Thierry Guetta, men om vårt samfunn og oss selv. Et samfunn der alt er blitt en vare og vi igjen lar oss lure.

"Exit through the gift shop" anbefales for samfunnsengasjerte og er et "must" for alle kunstinteresserte.

Del på facebook
John Lee Hancock:

The blind side

Cover The blind side

Jeg tok tak i denne filmen fordi jeg visste at Sandra Bullock som spiller hovedrollen i filmen, vant Oscar for sin prestasjon. – Da måtte den være bra, tenkte jeg. Litt skeptisk ble jeg da filmen begynte, og vi fikk en innføring i amerikansk fotball. Å, er det en sånn film, tenkte jeg. Det er den ikke, vel ikke bare, i hvertfall. Jeg ble raskt revet med av historien, det gode spillet og de tørrvittige replikkene.

At filmen er basert på en sann historie, hadde jeg ikke fått med meg, så når det går opp for meg på slutten av filmen, fikk filmen en ekstra dimensjon. Heldigvis, hadde jeg nær sagt, for ellers er jeg redd for at filmen hadde vært lett å glemme som så mange amerikanske søtsuppe-filmer.

The blind side handler om Michael Oher, en afroamerikansk gutt som er hjemløs og nokså traumatisert. Hva han har gått i gjennom i oppveksten, for vi vite via flash-backs som Michael har. Hans mor er rusmisbruker, hun har tolv barn som på dramatisk vis har blitt tatt fra henne.
Michael er en stor gutt. – 193cm og 140 kg klassifiserer som stor. Men så er det at fotballtreneren på en skole ser et mulig talent og klarer å få han inn på skolen sin til tross for at guttens karakterer er på samme nivå som stryk. På den samme skolen er de to barna til Leigh Ann Tuohy og det er etter et arrangement på skolen, familien Tuohy oppdager Michael gående aleine i mørket og kulden, kun i ført t-skjorte og shorts og med et klesskift i en plastpose. Leigh Ann spontanadopterer Michael. For første gang i sitt liv får han en seng, han får en kjærlig omsorg fra en familie som han etter hvert oppfatter som sin. Michael tar i mot den muligheten han får og med familiens hjelp og støtte han utvikler seg til å bli profesjonell idrettsutøver.

Quinton Aaron gir liv til rollen til Michael, noe han gjør godt. Men det er allikevel Sandra Bullock som virkelig bærer filmen. Hun er glitrende i sitt spill og viser hva kvinnene fra sør står for – billedskjønne på utsiden og harde som stål, dog med en myk kjerne.  – Som filmen Steel Magnolias (Blomster av stål) en annen film fra sør-statene gir gode eksempler på.

Jeg anbefaler The Blind Side på det varmeste.

Del på facebook
André Øvredal:

Trolljegeren

DVD-cover til filmen "Trolljegeren"

Dei tre høgskulestudentane Thomas Schøien, Johanna Pedersen og Kalle Stensvik som går på medialinja i Volda, får som skuleoppgåve å lage dokumentarfilm om ein lokal personlegdom. Dei vel å fokusere på ein folkesky mann som kjem til bygda med jamne mellomrom.

Dei mistenker han for å vere krypskyttar på jakt etter bjørn. Det viser seg at Hans (Otto Jespersen) jagar noko mykje større. Han påstår i hvert fall det. Filmteamet overtaler han til å la dei vere med, noko som skal vise seg å ikkje vere så lurt...

Filmen renn over av fantasifulle forklaringar på kva som eigentleg foregår i den norske fjellheimen. Vi står overfor ein konspirasjon på høgt plan, der fakta blir hemmeleghaldne for det norske folk. Lattermusklane får god trening etterkvart som det eine etter det andre forholdet vert avdekka, ofte rotfesta i ekte sanningar. Regissør og manusforfattar Øvredal slenger ut aktuelle kommentarar om alt frå monstermaster til klimaendringar. Historia vert fortalt gjennom tilsynelatande spontane opptak, noko som er ei krevande form, men det funkar!

Blandinga av eventyrmytologi og statlig byråkrati gjer dette til ein unik og morsom film, saman med Otto Jespersen sin bistre og tverre trolljeger - ein mann som er lei av å fylle ut lange og tørre skjema kvar gong han har gjort eit troll til stein, lei av å jobbe kvar einaste natt utan overtidsbetaling og smusstillegg i den hemmelege Trollsikkerhetstjenesten.

"Trolljegeren" (2010) er verkeleg ein norsk film du aldri har sett maken til!

Del på facebook
Jacques Audiard:

Profeten

DVD-cover til filmen "Profeten"

Den franske regissøren Jacques Audiard har vore ein av landets desidert viktigaste filmskaparar dei siste tiåra, med filmar som En meget diskret helt og Mitt hjertes tapte slag. Allikevel er det merkverdig få som kjenner til han utanfor Frankrikes grenser.

I filmen Profeten frå 2010 byggjer han eit sosialt og psykologisk drama opp som ein intens krimfilm, og sjeldan ser ein ei så sterk rolletolking som her vert gjeve av den unge skodespelaren Tahar Rahim (Malik). Fransk-arabiske Malik er dømt til seks års fengsel. Åleine, kun 19 år, og uten å kunne lese eller skrive, verkar han yngre og mindre hardbarka enn dei andre innsette. Pressa opp i eit hjørne av leiaren for den korsikanske gjengen som styrer innanfor murane, vert den sårbare ungguten gjeve ei rekkje "oppgåver" å utføre. Han blir tøffere og opparbeider seg gjengleiaren sin tillit. Malik lærer fort og klatrar i gradene, samtidig som han i løynd legg sine heilt eigne planar.

Audiard har lagt seg tett opp til ein dokumentarisk og sosialrealistisk stil som gjer at filmen får eit autentisk preg. Profeten er blitt omtala som ein hardbarka sjangerfilm i tradisjonen frå Goodfellas, og Audiard har fått mykje skryt fordi Profeten først og fremst er ein underhaldende og dyktig skapt thriller. Audiard har uttalt at han heilt klart satsa på å lage ein sjangerfilm som fengselsfilmen er, samtidig som dette heilt openlyst er ein systemkritisk film. Og ein film som også har lavmælte og poetiske trekk. Enkelte scener består av flakkande fantasibilder, og ute på permisjon kan hovudpersonens «criminal mind» plutseleg feste seg ved fuglesang, bølgeskvulp eller varmen frå ein baby.

Det som imponerer mest er likevel skodespelarane. Tahar Rahim er ei openbaring i rolla som Malik, med eit uskuldsreint ansikt som gradvis hardnar til inne i fengselsjungelen, der han mellom anna vert løpegut for den korsikanske mafiabossen Luciano, også glimrande spela av Niels Arestrup. Han er sint, farlig og ynkelig desperat på samme tid.

Bloggar og filmekspert Brita Møystad har uttalt at livet er for kort til å sjå franske filmar. Eg trur eg har henne med meg på at det gjeld ikkje for denne! Dette er ingen typisk ”fransk film”. Det er derimot ein storslagen, underhaldande thriller av ein fengselsfilm som både er sjangertru og nyskapende på ein og samme gong.

Del på facebook
Joachim Rønning og Espen Sandberg ; Ole Christian Madsen ; Krisztina Goda:

Kampen mot okkupasjonsmakta - tre filmar

Ein kan sjå på Max Manus og Flammen og Citronen som delar av ei internasjonal bølgje som omhandlar den andre verdskrig og dei siste tidsvitna sine historier. I desse tilfelle står sentrale delar av motstandshistoria til det okkuperte Skandinavia i fokus. Children of glory fell også innanfor tidsvitneperspektivet, da ein kan framleis møter personar involvert i hendingane. 

Max Manus cover dvd

Max Manus blir i stor grad eit heltebilde av nettopp Manus, der spenninga er knytt til ei kronlogisk opptrapping av motstand frå munnleg opposisjon til blodig kamp. Gjenskapinga av t.d. Viktoria Terrasse, Oslo hamn, gatebilda og nærveret av okkupasjonsmakta på 1940-talet er særs godt gjennomført i filmen. Berre Manus overlever, men ikkje utan psykisk skade. Det er takka vere skodespelarprestasjonen at filmen blir så vellykka.

Flammen og Citronen kan likne Max Manus. Ei gruppe motstandsmenn - medlem av Holger Danske – likviderer kollaboratørar og nazifolk, med ei truverdig gjenskaping av København med opptøyane i 1944 som bakteppe. Men det er den tematiske likskapen mellom desse to filmane so

m gjer det muleg å sjå den store forskjellen mellom dei.

Max Manus, Gregers Gram og dei andre oppnår stadig større heltestatus på bekostning av tyskarane og hirden i Max Manus. Den minst like dramatiske Flammen og Citronen har derimot ein sterk dimensjon av personlege dilemma. Vi blir etter kvart usikre på om radarparet er på rett veg. Undergrunnsrørsla blir kalla for terroristar av okkupasjonsmyndigheita, og vi reagerer ikkje på det, når det viser seg at undergrunnsrørsla kan ha tatt uskuldige liv.

Flammen og Citronen cover dvd

Flammen og Citronen forlét ein aldri motstandsgruppa, for spenninga ligg i relasjonane mellom medlemane. Eit uoversiktlege kaos av løgnar, mulege dobbeltspel og motsigande opplysningar gjer at det blir vanskeleg å skilje allierte frå fiendar etterkvart som aksjonane blir stadig meir blodige.  

Children of glory opplev vi eit valdsamt, men til slutt ulukkeleg opprør mot Sovjetunionen i Budapest sine gater i 1956, der også kvinner og ungdom er like engansjerte i dette ekstraordinære siviloppgjer mot verdas største hær. Til liks med Max Manus, her er ikkje det noko på det psykologiske planet som sår tvil rundt kven som er den gode og kven som er den onde.

Children of glory cover dvd

Men til forskjell frå Max Manus, som får tydeleggjort sin heltestatus som solist ved at han blir stadig heimsøkt av tilbakevendande bilde frå Vinterkrigen i Finland, der han var frivilleg, representerer revolusjonshelten i Children of glory heller ein nasjon. Dette gjerast ved at han, etter å ha vitna blodbadet i Budapest der kjærasten blir igjen. er med og påfører Sovjetunionen eit audmykande tap i vannpolo på veg til ein OL gullmedalje i Melbourne berre veker etterpå.

Max Manus og Flammen og Citronen er enkeltståande historier i den gigantiske hendinga Andre verdskrig, som seint vil gå i glemmeboka. Children of glory derimot kapitiverer eit drama meir intens enn dagens Syrias i dei 12 dagane det varte, som tok heile verda med storm, og som sidan har gått heilt  glemmeboka. 

Del på facebook
Fernando Meirelles:

The constant gardener

Cover The constant gardener

Morgonmedisinen blir ikkje den same etter å ha sett The Constant Gardener, ein dramatisk thriller frå 2005 av den brasilianske regissør Fernando Meirelles, basert på boka Den evige gartneren av John le Carré.

Ein diplomat møter kona si under ei forelesing, der han er forelesar og ho er både student og aktivist. Etter at dei blir gift, får anlegget sitt for å skape hagelandskap fritt spelerom, medan hennar sitt engasjement tek ei ny vending. Mellom plantinga og vanninga blir ikkje han merkam på dette, inntil det kan vere for seint. Når han innser alvoret og legg frå seg planteskeia, viser det seg at det kan vere fleire årsakar til at ho har forsvunne. Han tek i bruk alle dei hjelpemiddel ein diplomat har tilgang til, men dette vil ikkje utan vidare seie så mykje når den mektige legemiddelindustrien også er aktiv. Ein heilt realistisk og truverdig kamp på liv og død med Ralph Fiennes og Rachel Weisz i hovedrollene. Gb. Engelsk tale, norsk tekst.

Del på facebook

Opningstider 

Måndag 9-15.30  
Tysdag 14-19  
Onsdag 9-15.30  
Torsdag 14-19   
Fredag 9-15.30  

Kontakt

Tlf.: 71 17 15 72
Epost: biblioteket@aukra.kommune.no

Vi blir inspirert av