Hopp til innhold Hopp til hovedmeny

Hjem

> Felles > Bli inspirert > Boktips voksne

Karin Fossum:

Bakom synger døden

Bokomslag til Bakom synger døden

Bakom synger døden - bokomslag

Psykologisk krim med overbetjent Konrad Sejer i hovedrollen.

To drap skjer med kort mellomrom i en liten by i Norge. Det ene er et drap på en ung tenårings-jente som blir funnet kvalt i skogen. Hun har diktet opp en røverhistorie til foreldrene om hvor hun er, så en del av etterforskningen går ut på å finne ut hvor hun egentlig har vært. Hun blir beskrevet som vakker, selvopptatt, manipulerende og ikke bare sympatisk. Det andre drapet er et svært voldelig, stygt drap på en ung gutt som blir funnet på en kai i byen. Han bor på en institusjon, og blir også beskrevet som vakker, uærlig og ganske manipulerende.

Boken skifter mellom han som drepte gutten sitt perspektiv og etterforsker Sejers. Drapet på gutten blir beskrevet av drapsmannen, så der får leseren vite hva som skjer og hva som utløser handlingen. Drapsmannen er en stakkarslig, ulykkelig, meget overvektig ung mann som klikker fullstendig. Gutten er så mishandlet at det er vanskelig å identifisere ham.

Drapsmannen rettferdiggjør i sitt hode drapet på gutten, og mener at han var verdiløs og fortjente det. Sejer´s etterforskning av de to drapene, gir ham flere mulige mistenkte, og innblikk i mange dysfunksjonelle familieforhold.

Etterforsker Sejer er sympatisk, rolig og klok, og har empati med de skakkjørte han møter. Sejer er i bøkene beskrevet som lang og tynn, og Bjørn Sundquist som spiller ham i fem filmatiseringer av tidligere bøker, er langt unna det bildet man får i hodet når man leser bøkene. Dette er antagelig den siste boken med Sejer, som begynner å føle seg gammel og sliten, lik hunden sin. Løsningen er ikke innlysende, boken er meget godt skrevet, og spennende hele veien. En av de beste Fossum har skrevet, og etter min mening årets beste krim. Anbefales på det varmeste!

Del på facebook
Christoph Ransmayr:

Cox, eller tidens gang

Cox, eller tidens gang

Ei forteljing om tid (og ei anna tid)

Om ein tenkjer på store rike og imperium på 1700-talet, ser ein kanskje først for seg England, Spania eller ei anna europeisk stormakt. Men lengre aust fanst også eit stort rike, Kina. I denne boka får lesaren eit innblikk i livet rundt keisaren av Kina på 1700-talet, der det er rikdom og velstand i overflod, men der alle berre er eit feilslått blikk eller ein uheldig kommentar unna å bli hengde, eller det som verre er. Samstundes handlar boka om menneska sitt forhold til tida, om korleis dei somme gongar kan ønskje å bremse, framskunde eller stanse denne udefinerbare tikkinga som driv eit liv framover. Boka er full av detaljerte skildringar av hendingar og stader. Dette gjer historia realistisk, men det gjer det også til ei litt utfordrande bok å lese, fordi setningane kan vere lange og innehalde mange skildringar på ein gong. Med andre ord er det berre å hengje med!

 

Boka handlar om Alister Cox, ein kjend urmakar frå England. Saman med tre hjelparar reiser han over havet for å lage ur for keisaren av Kina. Han blir innlosjert i Den forbodne by og omgjeven av livet rundt keisaren, Dei titusenårs herre. Keisaren er ein uberekneleg og gåtefull mann som ønskjer å kontrollerer alt i verda, inkludert tida. Han gjev Cox ei oppgåve som ingen før har greidd å løyse, nemleg å lage eit ur som aldri sluttar å gå. Denne oppgåva set ferdigheitene til urmakarane på prøve, men det er også eit spørsmål om rikdom eller fattigdom, liv eller død.

 

Boka er tilgjengeleg på biblioteket eller i appen Bookbites.

Del på facebook
Johan B. Mjønes:

Heim

Cover Heim

For ein lesar som i løpet av få år har følgt si gamle mor, ei tante og to svigerforeldre inn i døden på ulike sjukeheimar, vart Johan B. Mjønes sin roman Heim ei særs sterk lesaroppleving! Forfattaren skriv stillfarande, nært og overtydande om noko vi ikkje kan ha klar kunnskap om: det siste døgnet i ein gamal, døyande manns liv.

Kliniske rapportnotatar frå det daglege stellet, ført i pennen av pleiarane, deler opp dagen der Jørgen Heim kjempar ein dødskamp medan han glir inn og ut av fantasiar og fragmenterte minne frå eit langt liv. Kroppslege sanseinntrykk i røynda utløyser minner frå oppveksten på familiegarden Heim i Trøndelag. Der bur han saman med foreldra, farfar og ikkje minst storebroren som er odelsgut. I brotstykke kjem lesaren tett inn på arbeidsprosessane på garden og i skogen. Vi følgjer korleis tradisjonell gardsdrift etter kvart står steilt mot nye tider som kjem, Jørgens møte med kjærleiken, livet som tenåring under andre verdskrigen. Når ei stor katastrofe rammar den vesle familien, må livet ta ei ny vending for Jørgen.

Trass i at livshendingane ikkje blir skildra i kronologisk orden, er vekslinga mellom notid, fortid og fantasiar ikkje forvirrande. Overgangane er elegant og smidig utført, i eit språk som ligg tettare på farfaren til forfattaren sitt språk enn hans eige akademiske, som Mjønes seier i eit intervju. Forfattaren sjølv har jobba som pleieassistent på ein sjukeheim og at han har innsikt i palliativ pleie og livet i ein sjukeheim, er tydeleg.

Bokomslaget må og nemnast: To aldrande hender, der høgrehanda sjekkar armbandsuret på den venstre - er eit utsnitt av maleriet Ringen sluttet (1977) av Håkon Bleken.

Heim er ein gripande roman som også er utmerkt innlese av Jan Martin Johnsen – for den som måtte ønskje å høyre lydboka.

Del på facebook
Tegnehanne:

Ikke tenk på meg

Tegnehanne

Dette er den fjerde boka til Hanne Sigbjørnsen, mest kjend som Tegnehanne. Tegnehanne starta som ein blogg i 2010, men du har kanskje sett teikneserien hennar i Aftenposten og VG. Serien kan vere både personleg og politisk, men tar alltid fenomen i tida på kornet og får deg til å flire høgt.

«Ikke tenk på meg» er skriven som dagbok gjennom eit halvt år. Her møter vi Hanne, som er i slutten av tjueåra, og lurer på kor vegen skal gå vidare. Vi er innom mange store spørsmål ein gjerne stiller seg i overgangen til vaksenlivet. Om å ønske endring, men ikkje heilt tørre å ta steget. Om å finne ut kven ein er og kven ein vil vere.

I tillegg til dette får vi små, trivielle glimt frå kvardagen som er gjenkjennelege og morosame. I boka møter du både skrivesperre, manglande sjølvdisiplin, fylleangst, heimlengt, inkassovarsel, overdriven pornobruk, forventningspress og skamma over å misunne «den vellukka» i venegjengen som tilsynelatande meistrar absolutt alt dei tar i. Det er når ho skriv om slike tabubelagte tema boka treff best, for ho går laus på trekk vi alle har og gjer det på ein måte som gjer at ein ikkje kjenner seg åleine.

Del på facebook
Huset i Damaskus / Diana Darke

Historien om hvordan en kvinnes luksuriøse Damaskus-villa ble en flyktningleir. I 2005 kjøpte den britiske reiseskribenten Diana Darke et ottomanske gårdshus i gamlebyen i Damaskus. Darke begynte å bygge et liv for seg selv i et blandet Sunni-Shia-kvarter i gamlebyen, i et hus kjent som "Bait Baroudi".

Men alt endret seg, selvfølgelig. Etter at syrere begynte å protestere mot Bashar al-Assads regime i 2011, ble de brutalt undertrykt og huset hennes ble en tilflukt i den påfølgende borgerkrigen. Idyllen i gamlebyen var brutt og volden raste utenfor murene. Flere titalls mennesker bor nå i huset. Darke har ikke klart å returnere til Syria siden sommeren 2012, etter at den syriske ambassaden i London stengte.

Darkes sterk og rørende bok er en hybrid memoar og reisebok som elegant kontrasterer en eiendomsdrøm med Syrias pågående voldelige virkelighet.
Huset er sceneteppe til en unik beretning om Syria i de seks årene før undertrykkelse av fredelige protester førte til den nåværende, ødeleggende borgerkrigen. Hennes bok skinner med en forståelse for og forkjærlighet til folket i Syria.

Hun håper at en dag hun kan returnere.

Del på facebook
Ben Macintyre:

Spion og forræder

Spion og forræder

Hvorfor blir noen spion? Og hvorfor blir man dobbeltspion?!

Og den» kalde krigen»? Den viste seg å være akkurat så iskald og på randen som jeg trodde, da jeg gikk på videregående på slutten av 70-tallet.

Hva skjedde egentlig bak jernteppet?

Denne boka er historia om KGB-spionen Oleg Gordijevskij, som ville redde verdensfreden. Faktisk kan vi i ettertid si at han har mye av æren for at det ikke ble en 3.verdenskrig.

I denne thrilleren blir vi kjent med mennesket Oleg, psyken, familielivet, men også KGB sin paranoia,

- vi får inngående kjennskap til etterretning både fra Sovjet sin side og den vestlige.

En spion frykter alltid å bli oppdaget…  

Og Oleg blei til slutt angitt.

Hvordan er det mulig å du flykte fra Sovjet når du blir overvåket hvert minutt?

Den hasardiøse flukten til England, blant annet gjennom Norge, er en stor leseropplevelse i seg selv.

Og det er REAL LIFE, fra virkeligheten!

Les den.

Del på facebook
Heimat: et tysk familiealbum av Nora Krug

Det tyske omgrepet heimat er vanskeleg å omsette, det er noko meir enn ein stad, og i boka Heimat: et tysk familiealbum prøver forfattaren Krug å finne sitt heimat og historia til si eiga familie. Det er ei personleg forteljing om hennar familie, fortalt gjennom bilete, teikneseriar og tekst. Krug er tysk, og sjølv om ho er fødd over 30 år etter at 2. verdskrig var over kjenner ho på den kollektive tyske skuldkjensla. Ho skriv om korleis krigen fortsatt heng ved henne og korleis det pregar henne som tyskar. Som vaksen har ho busett seg i USA, og kjenner på heimlengsel, men får ikkje tak i kva som er hennar «heimat». Ho forstår at ho må finne ut av si eiga historie, spesielt kva rolle hennar eige familie spelte under 2. verdskrig.  I byrjinga av boka veit ho lite, dei har sagt lite og ho har ikkje spurt så mykje. Og nå er fleire av dei som opplevde krigen allereie gått bort. Boka er hennar forsøk på å finne dette ut. Vi følgjer henne på leiting i arkiv og i samtalar med familie ho aldri har møtt.

Blandinga av bilde, tekst, teikningar og teikneserieformat gjer at boka opplevast som eit lappeteppe av ulike delar som ikkje heilt passar saman. Dette fungerer bra for historia som forteljast. Det finnes ikkje klare svar, historia til personane i hennar familie ber preg av gråsoner. Ho presenterer funna sine utan konklusjonar. Boka gir innblikk i korleis 2. verdskrig fikk konsekvensar for, og framleis pregar, ei vanleg tysk familie. Historia er fortalt på ein måte som gjer den interessant også for dei som les mest skjønnlitteratur. Den er godt skrevet, med fine illustrasjonar som løfter historia. Og ei bok å anbefale til alle som framleis meiner teikneseriar er useriøs litteratur og berre for born.

Del på facebook
Demian Vitanza:

Dette livet eller det neste

Dette livet eller det neste

Då boka "Dette livet eller det neste" kom ut for eit par år sidan fekk den stor merksemd. Den handlar om den unge, norskpakistanske Tariq, som i 2013 reiste frå Noreg til Syria for å kjempe saman med muslimske opprørarar mot det syriske regimet. Boka er gitt ut som ein roman, men byggjer i all hovudsak på intervju forfattaren hadde med Tariq, der han sit fengsla i Noreg med ein åtte års dom på seg. 

Dette er ei gripande bok. Ein føler at ein kjem under huda på Tariq når han blottlegger relasjonar til familie og vener gjennom barndomen sin i Halden og ei periode på kostskole i Pakistan. Tariq fortel om ungdomstida si. Om skulegang og festing og om korleis han tener store pengar på smugling av narkotika over grensa frå Sverige. Mot slutten av tenåra fokuserer han meir og meir på islam og kjenner ei lindring når han byrjar å be. Han skildrar det som at "all faenskapen renn ut".  

Ein får innsyn i korleis det muslimske miljøet, som Tariq byrjar å vanke i som tenåring, tenkjer om det som skjer i Syria og vi følgjer Tariq og bestevennen frå dei fyrste samtalane om å hjelpe sine brødre i Syria, vidare på reisa dit og det dei opplever der, til Tariq kjem skada heime til Noreg og vert satt i varetekt.     

Sjølv om boka er basert på samtalar med Tariq, som ikkje er det verkelege namnet hans, og ein føler at ein får innblikk i dei innerste tankane hans, må ein ha i mente at både forfattar og kjelde i større eller mindre grad har lagt inn fiksjon i framstillinga si. Uansett er dette rystande og lærerik lesing og ein finn lett informasjon om den verkelege Tariq i media.

Del på facebook
Christer Mjåset:

Det er du som er Bobby Fischer

Cover Det er du som er Bobby Fisher

Barndomskameraten Kristoffer har omkome i ei bilulukke, og Håkon må - etter nesten tretti år - ta turen tilbake til heimbyen Lillehammer for å delta i gravferda. Det er dystre hendingar i oppveksten som har ført til denne avstanden for Håkon, og allereie i det toget passerar Moelv veit han at han angrar – han skulle aldri reist.

Det var gjennom sjakklubben Håkon vart ven med Kristoffer. Kristoffer som budde aleine med faren sin. Ingen søsken. Kva som hadde skjedd med mora, visste ingen. Ein spurte heller ikkje om slikt. Saman går dei to unggutane laus på kjente, historiske sjakkparti, og favoritten blir partia til den legendariske Bobby Fischer under verdsmeisterskapen i Reykjavik i 1972. Og det var alltid Kristoffer som spelte Bobby Fischer. Men ungdomstida besto ikkje berre av sjakk for dei to gutane. Dei konkurrerte også om Agnes. Og dei var med i ein gutegjeng som raida fråflytta hus, selde ting dei hadde stelt og oppbevarte tjuvgods og trofé i ein bortgøymd bunker. Ei jente frå Brummunddaltraktene forsvinn, og mykje tydar på at ho er blitt bortført. Så blir også Agnes borte …

Notidshandlinga i romanen går føre seg i løpet av ein dag, gravferdsdagen. Ein av dei gamle kompisane har lagt opp til eit heilt eige gravøl for den nære venekretsen. Gjennom tilbakeblikk på hendingar frå fortida kjem uavklarte spenningar til overflata, og vi får gradvis avdekt grunnane til at Håkon ikkje har besøkt heimbyen sidan han flytta derifrå som 14-åring.

Dette er ikkje ein tradisjonell krim, men ein utruleg spennande oppvekstroman med eit krim-tilsnitt.

Del på facebook
Colson Whitehead:

Den underjordiske jernbanen

Den underjordiske jernbanen

«Alle mennesker er skapt like, med mindre vi bestemmer at du ikke er et menneske», sier slavejenta Cora, mens hun ligger alvorlig syk på et av stoppestedene langs den underjordiske jernbanen.

Cora er slave på en bomullsplantasje i Georgia i USA. Hun er 16 år og uten familie, da moren greier å flykte fra plantasjen mens Cora ennå bare er et barn. Livet på plantasjen består av evig angst, hardt arbeid, fornedrelse, avstraffelse og uverdige forhold. Cora er en selvrådig ung kvinne, og da den unge slaven Caesar vil ha henne med på å flykte fra plantasjen, blir hun med. Flukten skjer ved hjelp av den underjordiske jernbanen. Den underjordiske jernbanen var i virkeligheten et uformelt og hemmelig nettverk av hemmelige ruter og trygge hus som slaver på 1800-tallet i USA benyttet seg av for å rømme fra slaveriet i sørstatene til friheten i de frie statene i nord og i Canada. I denne boka er den underjordiske jernbanen en høyst virkelig underjordisk jernbane med ekte damplokomotiver, skjulte stasjoner under jorden og hemmelighetsfulle stasjonsmestere som risikerer livet for å hjelpe. Vi blir med Cora og Caesar på en livsfarlig flukt gjennom sumpmarker, stier, tunneler og byer, på veg til friheten. Hele tiden med de pågående slavejegerne i hælene.

«Se ut mens dere suser av sted, så vil dere få se Amerikas sanne ansikt, sier stasjonsmester Lumbly. Det er bare mørke, kilometer etter kilometer.»

Dette er en spennende og rørende fortelling om den mørkeste tida i amerikansk historie. Boka beskriver en tid som for lengst er forbi, men budskapet og temaet er dessverre fortsatt hyperaktuelt. Store folkegrupper er på flukt også i dag, og vi behandler fortsatt flyktninger på en uverdig måte.

Colson Whitehead fikk i 2017 Pulizerprisen for denne boka.

Del på facebook

Opningstider Elnesvågen

Måndag  11.00  - 19.00
Tysdag 11.00 -   16.00 
Onsdag 11.00 - 16.00
Torsdag 11.00 - 19.00
Fredag 11.00 - 16.00
Laurdag 10.00 - 14.00

Opningstider Eide

Tysdag 11.00 - 16.00
Onsdag 14.00 - 18.00
Torsdag 13.00 - 16.00

Tlf.: Elnesvågen 71262880

Tlf.: Eide 71296476

Epost: bibliotek@hustadvika.kommune.no

Vi blir inspirert av