Hopp til innhold Hopp til hovedmeny

Hjem

> Felles > Bli inspirert

Velkommen til tipsbloggen Bli inspirert

På denne bloggen vil over 50 bibliotektilsette i Møre og Romsdal dele bok- og filmtips med deg. Du vil finne nye tips kvar veke! 

Bloggen er i stor grad bygd på dugnad og delingskultur mellom folkebiblioteka i fylket. Dette gjer det mogleg også for små bibliotek å ha aktive nettsider. Sidan ein mellom dei tilsette finn ulike tungemål, vil du på desse sidene finne tekstar på både bokmål, nynorsk, svensk og dansk... 

Vi håper at du vil la deg inspirere! Du kan velje kategori i menyen til venstre.Nedanfor ser du dei nyaste boktipsa som har blitt lagt inn.

Anton vil ikke gå på tur

Huskar du Anton frå TV-serien Fra Bølle til bestevenn? Då huskar du kanskje at det var noko spesielt med Anton: Han ville ikkje gå på tur! Hæ? Alle hundar vil vel gå på tur? 

Men altså ikkje Anton. I alle fall ikkje når menneska bestemmer det. Og det er ikkje berre berre å få flytta på den store kroppen hans. Ikkje eingong godbitar hjelper det å lokke med. Når han får bestemme sjølv, derimot, kan det godt vere at han kjem logrande etter og vil vere med!

Anton vart raskt ein publikumsyndling i TV-serien. Og det er gitt ut ikkje mindre enn to bøker om den sedate kjæledegga. Boka Anton : en helt spesiell hund er skriven for eit litt vaksnare publikum. Med boka Anton vil ikke gå på tur har også dei yngste fått ei sjarmerande bok om det å ha ein bestevenn som er litt sta og annaleis, men veldig god likevel. 

Del på facebook
Audbjørg Gjerde Lippert:

Zapping

Zapping

Etter å tidlegare vore tilgjengeleg berre i e-bok-format, vart Audbjørg Gjerde Lipperts bok Zapping utgitt i papirform i år. Dette har nok gitt boka mange nye lesarar. Og det fortener ho!

 

Celine besøker si demente mor på sjukeheimen. Mora er kun glimtvis medviten, og ho har det aller best når dottera er på besøk. Her blir Celine gjort merksam på eit manuskript i nattbordsskuffa til mora. Til si store forundring innser ho at teksten handlar om ei som heiter det same som ho sjølv, at ho har den same venninna, Siv som Celine har vore venn med i det verkelige liv. Kvinna i mora si historie møter og mannen sin under ei feriereise saman med Siv i Frankrike, akkurat som Celine gjorde då ho var i trettiåra. Den ytre ramma stemmer perfekt. Men handlingsforløpet elles, og ikkje minst kjenslene til Celine, har mora henta frå si eiga oppfatning av dottera sitt liv. Gradvis svinn mora frå Celine, og det går den vegen ho har visst at det vil gå. Det den sørgande dottera har att etter barndommen er det gule huset, som har stått uendra så lenge mora har budd der. Det gule huset rommar fortid og barndom. Men kvar vil Celine no, etterpå? Kva er hennar framtid? Mesteparten av dei 211 sidene i boka er via manuskriptet som mora har skrive. Som i boka Kommer før lunsj, får vi også her bli med til Paris. Det er ikkje tvil om at Lippert har inngåande kjennskap til både byen, menneska og språket. Kor mykje av mora sin versjon av Celine sitt liv som faktisk stemmer, får vi ikkje vite, men eg sit att med ei kjensle av at mora sine observasjonar kan ha vore nesten skarpare enn Celine sine eigne. 

Del på facebook
Jeg vil bare at det skal være oss

Det er så fint når noen klarer å sette ord på følelser det kan være vanskelig å uttrykke. Kristian Bergquist gjør det med tilsynelatende letthet.  

Har du vært forelska? Kanskje har du vært hemmelig forelska og ikke turt å si det til noen, eller kanskje har du en kjæreste som fortjener å høre hvor stor pris du setter på han eller henne. Da kan det være greit å av og til få litt hjelp til å si det du mener. Hva med å servere et dikt fra denne diktsamlinga, som hovedsakelig handler om kjærlighet? 

Som for eksempel dette: 

 

jeg er forelska i deg

ikke si det til noen

si det til alle

 

Her er også dikt for de grå dagene, som dette:

 

ensomheten 

kan bli som

en sykkel

opp ei trapp

som en ganske

tung skolesekk

på en litt grå

lei hverdag

 

skikkelig vanskelig 

å bære alene

 

Kristian Berggren har skrevet både diktsamlinger og romaner for ungdom og voksne. Han leker med ord og vendinger og er stort sett i det romantiske hjørnet i sine bøker. Diktene hans er forståelige uten at man har studert litteraturteori på universitetsnivå!

Del på facebook
Peter S. Strassegger:

Aleksander den store

Aleksander den store

Tankevekkande og sterkt om valdeleg ungdom.

Hovudpersonen Aleksander flyttar til Noreg etter å ha vore involvert i ei alvorleg valdshending. Sjølv hugsar han lite av det. Foreldra har håp om at å flytte vil gje dei ein ny start, men som kjent så flyttar ofte nissen med på lasset.

Aleksander held fram med å lage bråk også på den nye staden. Han får lettare uvener enn vener, og han mistrivast på skulen.

Det eksisterer mange slike ungdomsromanar frå før, med der hovudpersonen har "problem", og der plottet lett vert actionprega på grunn av handlingane til den utagerande hovudpersonen. I denne boka er det lagt meir vekt på personen, og kvifor han gjer som han gjer, sjøv om han anar konsekvensane av det. Dette får forfattaren til ved at  vi kjem på innsida av hovudet til Aleksander, godt hjelpte av dei indre monologane og tankane hans. Det er godt gjort å klare dette. Strassegger må inneha ei god psykologisk innsikt i ungdommar med "issues".

Boka teiknar eit godt bilete av ein ungdom med veksande aggresjon mot andre, grunna ein uuthaldeleg skulekvardag  gjennom mange år. Kvifor vert ein som ein vert?

Det finnast også mange lysglimt i boka, som fornuftige foreldre, byrjande venskap og kva uttalt venlegheit har å seie for kvar enkelt levande sjel, og det å stå opp for seg sjølv. 

Boka er lettlesen og har eit språk som passar til målgruppa. Den er rett og slett ei svært god bok. Eg trur at dette også vil verte ei populær bok blant all slags ungdom. Og; ikkje minst bør lærarar og andre som har med ungdom å gjere lese denne truverdige og velskrivne boka. 

Del på facebook
Nicolai Houm/Rune Markhus:

Når alle sover

Når alle sover

Kva skjer eigentleg om natta når alle søv? 

Boka Når alle sover handlar om kva som skjer i ein heilt vanleg landsby om natta. Då kjem Boba, som riv og øydelegg alt mogleg, slik at Lille Fetir Lutemann kan komme og reparere og setje saman alt Boba har øydelagt. Slik går nettene. Dei som bur i landsbyen veit ingenting om det som skjer, borsett frå Murielle og faren, som driv eit bakeri, men dei klarer utruleg nok å halde dette for seg sjølve. Det er deira sin løyndom! Brått ein dag vert Lille Fetir Lutemann skada, og kan klarer ikkje setje saman dei øydelagde tinga att. Og kva skjer då?

Det som er så kjekt med denne boka er at den spelar på det som ingen veit om, men som allikevel skjer. Den minnar meg litt om den der Larsons gale verden-stripa, der kyrne går rundt som menneske når ingen ser dei. Berre tanken på alt det som eigentleg kan foregå, men som ingen menneske får med seg, er jo veldig komisk og spennande. Det er ei god dose humor i denne boka også, sjølv om ho handlar om eit bulldoseraktig monster. 

Boka kom ut i 2011, men den held seg godt fordi den blant anna tek opp universelle spørsmål. Ho tek opp viktige ting som det å halde på løyndommar, og at også dei som er bråkete og øydelegg ting har sin funksjon og verdi i eit samfunn, og at ein godt kan vere vennar med dei også. Bileta i boka er prega av kontrastar mellom mørke og duse "nattfargar" og lys frå ulike lyskjelder om natta, som månen og stjernene, gatelys, billys og lys frå vindauge der folk enno er vakne. Dette speglar også det vi tradisjonelt har sett på som godt(lyst) og vondt(mørkre), og hovudpersonane Boba og Fetir representerer jo dette; øydelegging og gjenoppretting. Man kanskje er ikkje alt så svart-kvitt likevel alltid?

At boka snakkar direkte til barnet er også eit godt grep som gjer at lesaren og tilhøyraren vert dregen enno meir inn handlinga. At denne boka ofte vert lesen på sengekanten til barnet før ho skal sove, er nok også nøye tenkt ut. Når du sovnar; kva skjer då? Eg vil tru mange born har lege vakne og spekulert på dette når lyset har blitt sløkt etter lesinga. 

Eg lyt også drage fram at samspelet mellom forfattar og illustratør er særs vellukka. Både dei små og dei vaksne vil ha utbytte av å lese denne boka, som bør inn som ein klassikar i norsk barnelitteratur. 

Del på facebook
Torbjørn Færøvik:

Orientekspressen - en vårreise

Orientekspressen - en vårreise

Boka Orientekspressen - en vårreise kom ut i 2016

Ei vårreise, tenkte eg, då eg såg boka. Ja, det hadde vore noko! Det er haust og koronarestriksjonar, men heldigvis så er det ingen som kan hindre meg i å legge ut på ei imaginær reise, kyndig guida av Torbjørn Færøvik. 

Torbjørn Færøvik er ein av Noreg sine fremste reiseskildrarar, og er den einaste som har vunne Brageprisen tre gongar. I denne boka reiser han langs verdas mest berømte togspor; Orientekspressen. Som mange sikkert veit gjekk denne togruta mellom Paris og Istanbul, men vi som les boka får heldigvis ei utvida reise som startar i London og som held fram heilt til Samarkand, som vert rekna som den vakraste perla langs Silkevegen.

Langs vegen ausar Færøvik av kunnskapen sin om historie, kultur, tradisjonar og menneskeskjebnar, og det er ikkje eit sekund dødtid i denne boka. Vi som lesarar vert rivne med av det forteljande og entusiastiske språket. Ein kan formeleg høyre tonane frå operaen i Wien og lukte krydderet frå den enorme basaren i Istanbul.  Og så er det den mennesklege sida av det heile: Det er tydeleg at Færøvik har ein evne til ikkje berre å observere menneske, men også å snakke med dei og få dei i prat. Han serverer oss historie på historie som er så interessante at ein gløymer at ein sit heime i si eiga stove; tekoppen vert gløymd og klesvasken må vente. Forfattaren er er så open og nyfiken, at han gjer oss som les opne og nyfikne sjølve. Om alle dei tolv landa og tjueto byane han skildra, tenkte eg: Dit MÅ eg! 

Særleg godt likte eg skildringa av det for meg litt ukjende Romania, og at han lot Istanbul ta litt større plass i boka er berre heilt naturleg. For nokre skildringar!

 Eg les ofte litteratur for å verte bittelitt klokare. Etter denne boka er eg redd for å framstå som ufordrageleg besservissar - det er nemleg heilt utruleg korleis Færøvik får formidla inntrykka sine og kunnskapen sin slik at det vert sitjande fast i minnet!

Det var ei stor oppleving å lese denne boka i ei tid som er spesiell for oss alle. Den fortalde meg at verda er der ute enno, og at ein dag - EIN DAG..!

Del på facebook
Anders Totland:

Så lenge ingen ser oss.

Så lenge ingen ser oss.

Sterk og lettlesen bok for ungdom.

Ole, den nye stefaren til Jon er kul. Han lagar pannekaker, legg fram treningskle og passar på at det er nok mat til alle i huset. Han startar også fotballag for gutar i bygda.

Ole er ein super stefar, heilt annleis enn dei andre som Jon har hatt, og han har hatt mange.

Ein dag spør han om Jon vil vere med på telttur, berre dei to.

Jon vert kjempeglad, han har aldri vore på telttur før. Dei pakkar ned fiskestong, telt, mat, soveposar og reiser avstad.  

Ole er ikkje heilt den same på telttur som elles, det skjer ting i det teltet som ikkje burde skje.

Det er ingen som ser oss her, seier Ole.

Jon er ikkje den same etter den teltturen.

Jon flyttar for å gå på ein annen skule, ein dag får han vite at Lukas, veslebroren skal på telttur ilag med Ole….

Kva skal Jon gjer? Kven vil tru Jon om han fortel noko?

 

Boka har eit godt språk er lett å lese og du får mykje å tenke på.

Del på facebook
Johannes Jensen tar nattoget

Det er berre eit drygt år sidan Johannes Jensen tar nattoget kom ut, men eit lag av nostalgi kvilar allereie over utgjevinga. Dei statsbane-kulørte togsetta utstrålar ei stemning frå ei svunnen tid.

Boka høver nok aller best for oss engstelege. Å ta nattoget gjennom Drammen og like til Bergen for å fare på likningsfunksjonær-konferanse kan vere ei tøff påkjenning, jamvel for ei humanoid krokodille som Johannes Jensen. (Eg har sjølv vore på konferanse i Bergen, og det var ingen spøk.)

Heldigvis får helten vår dele sovekupé med doktor Fjeld. Doktor Fjeld er ein stø elefant som kombinerer fagleg tyngde med personleg integritet. – "Det hjelper å øve", seier doktoren. – “Og i tunger stunder hjelper det å tenke på sjokoladekake.”

Boka blir kanskje litt gamalmodig eller veslevaksen for 5- til 7-åringane som boka er meint for? (Doktor Fjeld les “Mørkets hjerte” i overkøya på togturen). Men for oss som er litt over gjennomsnittet gamal- og reddvorne, er det ei svært fin bok. 

(PS: Trikset med å tenke på sjokoladekake fungerer ikkje "in real life". Men det er gjerne ei av oppgåvene til barnelitteraturen; å gje von om at sjølv fagkonferansar i Bergen er kan handterast med enkle grep?)

Del på facebook
Jonas Eika:

Etter sola

Etter sola

Det som slår meg i møtet med det litterære universet i Etter sola, er at alt opplevast som heilt nytt, samstundes som forteljingane minner om mange av dei gamle kortprosa-favorittane mine. 

Medan innhaldet står fram som drøymeliknande og vanskeleg å gripe, er det litterære formatet særs lesarvenleg. 

Forteljingane krinsar om det å høyre til. Alle personane opererer i tospann eller grupperingar i randsona av – eller utanfor – storsamfunnet.

Samlinga opnar nesten blendande. Etter lesinga av opningssforteljinga, “Alvin”, sit eg att med den herlege kjensla av ikkje heilt å vite kva som råka meg. Kanskje er det implementeringskonsulent ein burde ha blitt? Derivathandel i kyllingproduksjon på hotellsenga, leskedrikken POCARI SWEAT og sjampoen "aroma therapy: stress relief"; alt verkar underleg forlokkande.

Andre lesarar framhevar “Bad Mexican Dog” som høgdepunktet i samlinga; ei uforgløymeleg soge om seks ekte beach boys som hastar mellom 480 liggestolar for å oppvarte badegjestane med drinkar og smurning. "Svenskens fleskepølser glipper mellom fingrene mine."

Om det er stor litteratur, er vanskeleg å seie. Samlinga fyller meg uansett med tru på at kortprosa-formatet framleis har ei framtid.

Boka tek nesten uforskamma stutt tid å lese, og burde vere vel verdt eit par timars intens sidevending (eller BookBites-beiting) for lesarar som har utvikla smak for det lett bisarre.

Del på facebook
Max Estes:

Hva i all verden!

Forsideillustrasjon Hva i all verden av Max Estes

Billedboka Hva i all verden! av Max Estes er ei veldig god bok om å utforske naturen.

Boka begynner med at en slange og ei mus møtes i strandkanten hvor de finner en stabel med steiner. Sammen undres de over hva steinene gjør der. Det kommer flere dyr bort til dem og alle har de forslag til hvorfor steinene er der. De ulike dyrene kommer med mange forskjellige kommentarer som man kan samtale med barna om. Boka har fargerike illustrasjoner og en forunderlig slutt. Passer å lese til barnehagebarn fra 3 år, og kan leses på egenhånd av barn som har begynt å lese på egenhånd.

Del på facebook

Meråpent bibliotek:

HVER DAG   6.00-23.00 (for deg som har underskrevet vår kontrakt og er fylt 15 år)

Betjent åpningstid:

MANDAG     12.00-17.00
TIRSDAG     12.00-15.00
ONSDAG     12.00-17.00
TORSDAG    12.00-15.00
LØRDAG      12.00-15.00

Kontakt
biblioteket@rauma.folkebibl.no
tlf. 71 16 61 85

Vi blir inspirert av