Hopp til innhold Hopp til hovedmeny

Hjem

> Felles > Bli inspirert

Velkommen til tipsbloggen Bli inspirert

På denne bloggen vil over 50 bibliotektilsette i Møre og Romsdal dele bok- og filmtips med deg. Du vil finne nye tips kvar veke! 

Bloggen er i stor grad bygd på dugnad og delingskultur mellom folkebiblioteka i fylket. Dette gjer det mogleg også for små bibliotek å ha aktive nettsider. Sidan ein mellom dei tilsette finn ulike tungemål, vil du på desse sidene finne tekstar på både bokmål, nynorsk, svensk og dansk... 

Vi håper at du vil la deg inspirere! Du kan velje kategori i menyen til venstre.Nedanfor ser du dei nyaste boktipsa som har blitt lagt inn.

Karin Fossum:

Bakom synger døden

Bokomslag til Bakom synger døden

Bakom synger døden - bokomslag

Psykologisk krim med overbetjent Konrad Sejer i hovedrollen.

To drap skjer med kort mellomrom i en liten by i Norge. Det ene er et drap på en ung tenårings-jente som blir funnet kvalt i skogen. Hun har diktet opp en røverhistorie til foreldrene om hvor hun er, så en del av etterforskningen går ut på å finne ut hvor hun egentlig har vært. Hun blir beskrevet som vakker, selvopptatt, manipulerende og ikke bare sympatisk. Det andre drapet er et svært voldelig, stygt drap på en ung gutt som blir funnet på en kai i byen. Han bor på en institusjon, og blir også beskrevet som vakker, uærlig og ganske manipulerende.

Boken skifter mellom han som drepte gutten sitt perspektiv og etterforsker Sejers. Drapet på gutten blir beskrevet av drapsmannen, så der får leseren vite hva som skjer og hva som utløser handlingen. Drapsmannen er en stakkarslig, ulykkelig, meget overvektig ung mann som klikker fullstendig. Gutten er så mishandlet at det er vanskelig å identifisere ham.

Drapsmannen rettferdiggjør i sitt hode drapet på gutten, og mener at han var verdiløs og fortjente det. Sejer´s etterforskning av de to drapene, gir ham flere mulige mistenkte, og innblikk i mange dysfunksjonelle familieforhold.

Etterforsker Sejer er sympatisk, rolig og klok, og har empati med de skakkjørte han møter. Sejer er i bøkene beskrevet som lang og tynn, og Bjørn Sundquist som spiller ham i fem filmatiseringer av tidligere bøker, er langt unna det bildet man får i hodet når man leser bøkene. Dette er antagelig den siste boken med Sejer, som begynner å føle seg gammel og sliten, lik hunden sin. Løsningen er ikke innlysende, boken er meget godt skrevet, og spennende hele veien. En av de beste Fossum har skrevet, og etter min mening årets beste krim. Anbefales på det varmeste!

Del på facebook
Terrence Malick:

A Hidden Life

Illustrasjon filmen A hidden life

Filmillustrasjon A hidden life

For lang film, men med fire «men» …

Første «men»:

Filmen er basert på ei sann historie, og det gjer alltid filmane meir interessante. Også for å høre korleis det var da, og vart i ettertid. For sjølv om handlinga er lagt til 2. verdskrigen, lever fleire av dei som er portretterte  i filmen om Franz Jägerstätter i dag.

Jägerstätter er ein av dei heller ukjente heltane frå verdskrigen. Etter at Austerrike vart meir eller mindre «tvangsinnmeldt» i Tyskland, måtte alle vernepliktige sverje truskap til «Der Führer». Jägerstätter var ingen pasifist, men nekta å reise handa når han vart kalla til teneste. Ein rein formalitet – og minste motstands veg – for dei fleste, men Jägerstätter sto prinsippfast mot – sjølv om han hadde mor, kone og små ungar som sleit for å overleve på fjellgarden heime.

Andre «men»:

Terrence Malick er ein visuell filmskapar, i motsetnad til mange kjappe, handlingsorienterte regissørar. Filmane er difor alltid nydelege, med flott fargebruk og perfekt komponerte bilete. Her er det berre å nyte for dei som likar det estetiske. Da gjer det ikkje så mykje at filmen er veldig lang. Det går an å sette på pause, lage seg ein te-kopp, gløtte litt ut glaset, mumle eit lett «ja, ja …» og så sette seg ned igjen og trykke «play». 

«A Hidden Life» er fotografert av Jörg Widmer, som også har arbeidd på andre Malick-filmar. Bruk av vidvinkel er overraskande med eit utruleg storslagent landskap, men skapar spennande linjeføring i bilda. Flott levert!

Tredje «men»:

Tyske Widmer er nok eit pluss for filmen, og det same er at Malick ikkje brukar amerikanske skuespelarar. Her er det stort sett «ekte» europearar som spelar kvardagsmenneske, og gjer det truverdig. Hovudrollene har tyske August Diehl og austerriske Valerie Pachner. Filmen vart også den siste til Bruno Ganz, som tidlegare har briljert som Adolf Hitler i «Der Untergang».

Fjerde «men»:

Filmen er meir som ein «bildestraum» som verkar meditativ og resonnerande på dei som ser den. Den tek for seg store spørsmål med grubleria kring kor hardt skal ein stå på sine moralske prinsipp og si tru. Finst det ei grense når ein samtidig veit at det ikkje berre får konsekvensar for seg sjølv, men også andre? Dei fleste finn nok ei slik grense, men gjorde det det for Franz Jägerstätter? Filmen gir svaret … 

Konklusjon:

Fann du eit «men» som skjerpa interessa for å sjå filmen, kan den (fjern)lånast frå ditt bibliotek. Om ikkje, vil nok filmen opplevast som altfor lang for deg.

Del på facebook
Lars Mæhle, Odd Henning Skyllingstad:

Hvem gikk med utesko inne?

Bokomslag Hvem gikk med utesko inne?

Hvem gikk med utesko inne?

Mysteriene i Kråkeslottet barnehage er en serie billedbøker for førskolebarn med titler som Hvem er bolletyven?, Hvem har tatt brillene?, Hvem har tatt pølsene?, Hvor er myggen? osv.

Boken Hvem gikk med utesko inne? er en humoristisk barnehagekrim om dagligdagse mysterier som barnehagebarn vil kjenne seg godt igjen i. Barnehageungene Leon og Live bedriver intenst detektivarbeid for å finne ut hvem skurken er, og klarer det så klart til slutt. Alt ender godt, og det blir en trivelig avslutning med boller og saft til alle. Testet ut boken på familiens 5-åring, og hun levde seg inn i mysteriet og ble ganske ivrig. Så var det også litt skummelt noen ganger når feil person ble mistenkt. Så denne boken har blitt lest flere ganger, slik barn i den alderen ofte liker. Og litt morsom å lese for den som er voksen også.

Del på facebook
Christoph Ransmayr:

Cox, eller tidens gang

Cox, eller tidens gang

Ei forteljing om tid (og ei anna tid)

Om ein tenkjer på store rike og imperium på 1700-talet, ser ein kanskje først for seg England, Spania eller ei anna europeisk stormakt. Men lengre aust fanst også eit stort rike, Kina. I denne boka får lesaren eit innblikk i livet rundt keisaren av Kina på 1700-talet, der det er rikdom og velstand i overflod, men der alle berre er eit feilslått blikk eller ein uheldig kommentar unna å bli hengde, eller det som verre er. Samstundes handlar boka om menneska sitt forhold til tida, om korleis dei somme gongar kan ønskje å bremse, framskunde eller stanse denne udefinerbare tikkinga som driv eit liv framover. Boka er full av detaljerte skildringar av hendingar og stader. Dette gjer historia realistisk, men det gjer det også til ei litt utfordrande bok å lese, fordi setningane kan vere lange og innehalde mange skildringar på ein gong. Med andre ord er det berre å hengje med!

 

Boka handlar om Alister Cox, ein kjend urmakar frå England. Saman med tre hjelparar reiser han over havet for å lage ur for keisaren av Kina. Han blir innlosjert i Den forbodne by og omgjeven av livet rundt keisaren, Dei titusenårs herre. Keisaren er ein uberekneleg og gåtefull mann som ønskjer å kontrollerer alt i verda, inkludert tida. Han gjev Cox ei oppgåve som ingen før har greidd å løyse, nemleg å lage eit ur som aldri sluttar å gå. Denne oppgåva set ferdigheitene til urmakarane på prøve, men det er også eit spørsmål om rikdom eller fattigdom, liv eller død.

 

Boka er tilgjengeleg på biblioteket eller i appen Bookbites.

Del på facebook
Johan B. Mjønes:

Heim

Cover Heim

For ein lesar som i løpet av få år har følgt si gamle mor, ei tante og to svigerforeldre inn i døden på ulike sjukeheimar, vart Johan B. Mjønes sin roman Heim ei særs sterk lesaroppleving! Forfattaren skriv stillfarande, nært og overtydande om noko vi ikkje kan ha klar kunnskap om: det siste døgnet i ein gamal, døyande manns liv.

Kliniske rapportnotatar frå det daglege stellet, ført i pennen av pleiarane, deler opp dagen der Jørgen Heim kjempar ein dødskamp medan han glir inn og ut av fantasiar og fragmenterte minne frå eit langt liv. Kroppslege sanseinntrykk i røynda utløyser minner frå oppveksten på familiegarden Heim i Trøndelag. Der bur han saman med foreldra, farfar og ikkje minst storebroren som er odelsgut. I brotstykke kjem lesaren tett inn på arbeidsprosessane på garden og i skogen. Vi følgjer korleis tradisjonell gardsdrift etter kvart står steilt mot nye tider som kjem, Jørgens møte med kjærleiken, livet som tenåring under andre verdskrigen. Når ei stor katastrofe rammar den vesle familien, må livet ta ei ny vending for Jørgen.

Trass i at livshendingane ikkje blir skildra i kronologisk orden, er vekslinga mellom notid, fortid og fantasiar ikkje forvirrande. Overgangane er elegant og smidig utført, i eit språk som ligg tettare på farfaren til forfattaren sitt språk enn hans eige akademiske, som Mjønes seier i eit intervju. Forfattaren sjølv har jobba som pleieassistent på ein sjukeheim og at han har innsikt i palliativ pleie og livet i ein sjukeheim, er tydeleg.

Bokomslaget må og nemnast: To aldrande hender, der høgrehanda sjekkar armbandsuret på den venstre - er eit utsnitt av maleriet Ringen sluttet (1977) av Håkon Bleken.

Heim er ein gripande roman som også er utmerkt innlese av Jan Martin Johnsen – for den som måtte ønskje å høyre lydboka.

Del på facebook
Hans Jørgen Sandnes:

Krypto : Ned i dypet

Krypto

Dette er den første boka i ein ny serie om Ophelia, ei ung jente med grønt hår. Ho flyttar inn i ein fosterfamilie i den vesle kystbyen Saltvik. Her blir ho kjend med naboen Bernard, som er fiskar. Både Ophelia og Bernard er interesserte i kryptozoologi, læra om mytologiske dyr ein ikkje har bevis for at har eksistert. Ophelia finn seg fort til rette på den nye heimstaden og trivst i den nye og klatreinteresserte familien sin.

Saltvik verkar idyllisk, men ikkje alt er som det skal vere. Ein gut har forsvunne i havet etter å ha bada saman med venene sine. Politiet står heilt utan ledetrådar. Samstundes ser Bernard og Ophelia spor etter eit mystisk vesen som bur i havet utanfor byen. Kan det undersjøiske vesenet ha noko med forsvinninga til guten å gjere?

Hans Jørgen Sandnes er ein røynd illustratør, som mellom anna står bak teikningane i den populære serien Detektivbyrå nr. 2, som er skriven av krimforfattar og eks-politimann Jørn Lier Horst.

Del på facebook
Carbone

Dette er første bok i krim-teikneserien om Lya. Lya blir påkøyrd av ein bil dagen før ho fyller 17 år. Føraren stikk av, og Lya ender opp i rullestol etter ulukka, lam frå livet og ned. Fire år seinare byrjar Lya og bestevenen Antoine å nøste opp i mysteriet. Kven køyrde bilen, og kvifor stakk dei av utan å hjelpe ho?

Lya går undercover i eit advokatfirma for å finne mappa om saka si i arkivet. Ho har nemleg snubla over eit brev heime hos foreldra, der det kjem fram at foreldra har fått ein stor sum pengar for å ikkje gå til sak mot gjerningspersonen, men halde identiteten til vedkomande hemmeleg.

Den utspekulerte planen til Lya byr sjølvsagt på utfordringar, og det kan verke som at Lya har tatt seg vatn over hovudet. Heldigvis får ho med seg Adele, som ho blir kjend med på advokatkontoret. Snart viser det seg at saka om Lya er langt større enn dei hadde sett føre seg.

Forfattar Carbone er kjend i Noreg frå dei to første bøkene i Spilledåsen-serien. Boka er illustrert av Justine Cunha og omsett frå fransk av Britt Schjøtt-Iversen.

Del på facebook
Tegnehanne:

Ikke tenk på meg

Tegnehanne

Dette er den fjerde boka til Hanne Sigbjørnsen, mest kjend som Tegnehanne. Tegnehanne starta som ein blogg i 2010, men du har kanskje sett teikneserien hennar i Aftenposten og VG. Serien kan vere både personleg og politisk, men tar alltid fenomen i tida på kornet og får deg til å flire høgt.

«Ikke tenk på meg» er skriven som dagbok gjennom eit halvt år. Her møter vi Hanne, som er i slutten av tjueåra, og lurer på kor vegen skal gå vidare. Vi er innom mange store spørsmål ein gjerne stiller seg i overgangen til vaksenlivet. Om å ønske endring, men ikkje heilt tørre å ta steget. Om å finne ut kven ein er og kven ein vil vere.

I tillegg til dette får vi små, trivielle glimt frå kvardagen som er gjenkjennelege og morosame. I boka møter du både skrivesperre, manglande sjølvdisiplin, fylleangst, heimlengt, inkassovarsel, overdriven pornobruk, forventningspress og skamma over å misunne «den vellukka» i venegjengen som tilsynelatande meistrar absolutt alt dei tar i. Det er når ho skriv om slike tabubelagte tema boka treff best, for ho går laus på trekk vi alle har og gjer det på ein måte som gjer at ein ikkje kjenner seg åleine.

Del på facebook
Luca Guadagnino:

Call Me By Your Name

Call Me By Your Name

 

“Is it better to speak or die?” 

 

En intens og vakker film om å forelske seg, og bli brent av sommersolen. 

 

Luca Guadagninos filmatisering av Andre Acimans roman var nominert til fire Oscar og vant for beste filmatisering. Og selv med masse priser og nominasjoner kan det allikevel virke som denne har gått de fleste av oss hus forbi. Og det er ufattelig synd. 

 

Det er en lun sommer ved Gardasjøen nord i Italia. 17 år gamle Elio og hans akademiker-foreldre holder til i en medtatt og landlig villa mens de jobber med å oversette litteratur og studere kunsthistorie. Dagene er døsige og vinden rasler i bladene på aprikostrærne. Det er blått hav, bløtkokte egg og klassisk musikk. Året er 1983 og Elio venter på at sommerens uutholdelige letthet skal ta slutt. 

 

Hver sommer ansetter Elios far, som er professor i gresk-romersk kultur, en student til å hjelpe til med utgravninger i nærheten. Årets gjest er Oliver. Oliver er en amerikansk, 24 år gammel, 190 høy adonis, med en amerikansk selvsikkerhet og bekymringsløshet som ingen klarer å la være å bli betatt av. Minst av alle Elio. 

 

Det er sparringen de to imellom som driver filmen, som er et nydelig portrett av to mennesker som kretser rundt hverandre og prøver å finne seg selv og hverandre før det er for sent. Først deler de bare samme baderom i villaen, men fellestrekk og halvhemmeligheter dukker snart opp og Elio og Oliver vokser nærmere hverandre, mens sommeren nærmer seg hundedagene. 

 

“Call Me By Your Name” har en medfølelse og klokhet som varmer og tar deg med til et overdådig paradis, hvor ingenting gjort ut av kjærlighet noensinne kunne bli sett på som galt. 

 

Bravo! 

Del på facebook
Greta Gerwig (regissør):

Little women

Little Women [video]

Little Women er en vakker historie om familie og kjærlighet, kreativiteten og fantasien som følger med barndommen, og utfordringene og ofrene vi gjør når vi vokser opp. Den fremmer kvinner og bryter ned kjønnsbestemte konvensjoner og begrensninger. Som Jo uttrykker det i filmen, kvinner har "sjeler og sinn, så vel som hjerter, og de har talent og ambisjoner”.

I hjertet av Gerwigs film er denne feiringen av feminisme. Men Gerwig's Little Women feirer kvinner i alle deres forskjellige former, ikke bare de lidenskapelige og frittalende Jos i verdenen.

Når filmen beveger seg framover, vokser den i mening og dybde, og den etterligner overgangen fra barndom til voksen alder. Livet blir mer komplisert og vanskelig å navigere, og Gerwig viser oss dette. Men hun holder også March-søstre sammen gjennom det hele - fordi deres bånd som søstre vil de aldri miste. Gerwigs adapsjon blir et mesterverk helt på slutten, når hun avslører hva den virkelige triumfen er for Jo ved å feire hennes ”sinn og ambisjoner og talent”.

Del på facebook

Opningstider

Måndag 13.00 - 16.00
Tysdag 13.00 - 19.00
Onsdag 13.00 - 16.00
Torsdag 12.00 - 19.00
Fredag 12.00 - 16.00

Kontakt

Tlf.: 70 24 41 91
Epost: biblioteket@skodje.kommune.no

Besøksadresse

Stadionvegen 25, 6260 Skodje

Vi blir inspirert av